Dubbelebewoondroom

Twee weken geleden reden Jireël en ik (Jany) naar het noorden van het land voor een bezichtiging. 4,5 uur zaten we met elkaar in de auto. En nee, dan raken we niet uitgepraat. Kopje koffie mee, koekje erbij en beppen maar. Op de terugweg, ergens ter hoogte van Dedemsvaart, vroeg Jireël me: ‘Als je je tuin zoals je die nu hebt zou kunnen kopiëren naar ons nieuwe huis, zou je dat dan doen?’ Daar hoefde ik niet over na te denken: ‘Nee’.

De tent is weer compact opgeborgen in een hoek van Dani’s slaapkamer en de camper van Chris en Jany heeft weer de nodige Noorse kilometers van de banden gesleten. Tijdens onze vakanties hielden we het (bewust) rustig in onze WhatsApp-groep wat huizen delen betreft. Net zoals het rustig was in de bergen van Noorwegen en heuvels van Duitsland. En die rust – dat is ook precies wat we zoeken in onze dubbelebewoondroom.  

Eind mei gingen we met een hoop vrienden kamperen. ’s Avonds, toen alle kinderen op bed lagen, en we met een Duvel in de hand kletsten over onze huizenzoektocht, vertelden we dat we een website gingen maken. We hadden toen nog geen naam. Uren later zag de naam dubbelebewoondromers net wat eerder het levenslicht dan het naderende daglicht.

Bericht van Jany in Relluh in Oostkapelluh. Als dit op het telefoonscherm staat, is dat meestal het begin van wat uiteindelijk tot een bezichtiging leidt. We hebben er inmiddels drie gehad: in Slijkenburg, Fochteloo en Ees. Aangezien dat vroeger bij topografie niet op de kaart stond: de eerste twee liggen nét in Friesland, de laatste in Drenthe. We nemen je in een notendop mee van bericht tot bezichtiging bij die van Slijkenburg. 

Eén keer per twee maanden hebben we een huizenavond. Dan eten we pannenkoeken, brengen we Dani naar bed en kletsen we over onze dubbelebewoondroom. Bij de laatste huizenavond een maand geleden opperde Zufan ineens: zullen we gaan bloggen en mensen meenemen in onze zoektocht? Er is veel te vinden over samenwonen met familie, maar weinig over kopen met vrienden. Oftewel: een hoop uitzoekwerk. Ik, Jireël, schoot eerst in de weerstand. Maar wist ergens dat ze gelijk had.